Coraz trudniej mi się pisze. Nie potrafię ubrać w słowa tego co się u mnie dzieje. Coraz częściej zaglądam do Was, czytam, komentuję, znów czytam, podglądam, zachwycam się albo myślę jak ja bym to zrobiła i lecę do kuchni, do pracy, do dzieci, ogrodu, prania, przetworów i tak mijają dzień za dniem. Jeszcze nie tak dawno planowałam letni urlop, a już niedługo będę główną pomocnicą Mikołaja:)
Podobnie rzecz się miała z tym SALem, wydawało mi się, że ze dwa, trzy miesiące temu zapisywałam się, a tu koniec. Wszystko wyszyte, sklecone w całość. Stoi tak jak sobie wymarzyłam i cieszy oko.
Wyszywałam początkowo w innej kolejności, bo dołączyłam do grupy nieco spóźniona. Najpierw powstał ten zygzaczek
Jako drugi wyszedł spod mojej igiełki taki
Potem był ten ornament
A potem ten już planowo, jak u wszystkich
Aż wreszcie powstał ten najpiękniejszy
i ten ostatni
Wszystkie razem tak się prezentowały:
I aż żal mi było je ruszać, bo krawcowa ze mnie marna, a plan szyciowy był właśnie. Odwlekałam to do ostatniej chwili. W przerwach między pakowaniem walizek, mierzyłam, cięłam jakieś koszule, spódnice, łączyłam z haftami, by na koniec powstało coś takiego:
Pozostałam wierna jednej kolorystyce, bo taka mi pasuje do wnętrza. Brązy i płótno lniane. Do tego materiały lniane i bawełniane, beżowe.
Ciężko było tak uszyć, by zgrać ze sobą materiały, potem by wysokość była podobna na wszystkich elementach. Pudełka też niby wszystkie po papierze ksero, a jakie nierówne. Pozostało mi jeszcze dorobić pokrywki do pudełek, ale to już "jutro"...
Wszystko to powstało oczywiście dzięki Splocikowi i Jej zabawie z pięknymi motywami roślinnymi. Dziękuję za umożliwienie mi wzięcia w niej udziału.
